Seasons of Wisdom.

In Myanmar zijn spiritualiteit en cultuur nauw met elkaar verweven. Boeddhistische tradities vormen er al eeuwen een belangrijk deel van de identiteit.

Tijdens mijn reis ontmoette ik veel monniken. Het kloosterleven vormt hen vanaf hun jeugd tot op hoge leeftijd. Deze drie portretten tonen verschillende fasen van die lange weg. Elk beeld vertelt over groeien, leren en zoeken naar wijsheid.

Het eerste portret, "Innocence's first journey: Shinbyu", maakte ik tijdens een Shinbyu-ceremonie. Deze ceremonie markeert de stap naar volwassenheid en het begin van een spirituele ontwikkeling. De jongen draagt ceremoniële kleding en staat aan het begin van een pad dat voor hem is gekozen. Terwijl ik fotografeerde, probeerde ik me voor te stellen wat hij dacht en voelde. Toen ik mijn camera liet zakken, bleven we elkaar even aankijken. We stonden vlak bij elkaar en kwamen toch uit totaal verschillende werelden.

Te midden van alle drukte bleven we elkaar aankijken. Op de tweede foto zie je die chaos, met daarin de kalme blik van de jongen. Hij weet niet wat hem te wachten staat en ondergaat wat er om hem heen gebeurt. Als buitenstaander mocht ik heel even echt diep in een andere cultuur meekijken.

Voor ouders brengt de Shinbyu-ceremonie veel verschillende emoties met zich mee. Trots speelt een belangrijke rol, omdat de ceremonie een mijlpaal vormt in de spirituele ontwikkeling en het volwassen worden van hun kind. De voorbereiding is financieel en emotioneel zwaar. De traditie vraagt namelijk om heel veel organisatie en flinke uitgaven.

Tijdens de ceremonie wordt het hoofd van de kinderen kaalgeschoren. Dat staat voor afstand doen van het materiële, nederigheid, gelijkheid, reiniging en toewijding. In de volgende fase dragen ze de traditionele boeddhistische kleding die op de foto hierboven te zien is.

Het tweede portret, "Quest towards enlightenment", toont een jonge monnik van ongeveer 25 jaar. Hij wijdt zich al jaren aan studie, meditatie en de dagelijkse beoefening van Dhamma. Geen beginner meer, maar nog altijd in ontwikkeling. In zijn blik zit een volwassenheid die weinig met leeftijd te maken heeft.

Toch verraden zijn ogen ook iets anders: nieuwsgierigheid, verlegenheid en een stille energie. Hij is nog jong. Nog altijd mens. Ergens halverwege zijn weg.

Elke ochtend begint hij voor zonsopkomst. Dezelfde toewijding, dezelfde oefeningen, steeds opnieuw en uit eigen keuze. Ik probeer me voor te stellen hoe dat werkelijk moet zijn. Wat bij me blijft, is zijn onvoorwaardelijke discipline. Morgen doet hij het opnieuw. En de dag daarna. Zonder twijfel.

Het laatste portret, "The deep calm", toont een oude monnik. In zijn blik ligt de diepte van een leven lang bezinning. Na tientallen jaren van toewijding, onderwijs en reflectie heeft de zoektocht naar wijsheid plaatsgemaakt voor diepe rust. Het portret markeert het einde van een reis. De leerling is een gids voor anderen geworden.